(مه من)

جسم بیمار من از شوق تمنای تو است 

این همه آه و فغان بحر تولّا ی تو است 

چشم به راهم خبری از تو نیامد چه کنم 

مرغ پر بسته اسیر دل شیدای تو است 

ماه رویت شده پنهان به خیالم که شب است 

برکن این تیره نقابی که به سیمای تواست 

درد دوری شرر افکنده به جان ای مه من 

مرهم آتش دل روی قمر سای تو است 

تیر مژگان تو جانم بگرفت پرده گشا 

از خیالی که دراین محفل سودای تو است 

منظر ماه رخت پرتو نور ازلیست 

دیده در کاسه ی خون محو تماشای تو است

رام عشقم نشدی شهد لبانت بچشم 

دلم آشفته ی آن غنچه ی لبهای تو است 

دل هوای سحرم کرده به نوری زافق 

مژده آن تیره شبی جلوه ی فردای تو است 

عشق "زاهد" به نگاهی نشود مرهم درد

آن طبیب ابدی نرگس شهلا ی تو است

شعراز: زعفر نظرزاده(زاهد)